وابستگی خطی

اکنون که فضاهایی را که با آن‌ها کار خواهیم کرد توصیف کرده‌ایم، باید روابط میان عناصر آن فضاها را که مورد توجه ما خواهند بود، مشخص کنیم.

کار خود را با چند کلمه درباره نماد جمع‌بندی آغاز می‌کنیم. اگر متناظر با هر یک از اعضای مجموعه‌ای از اندیس‌ها i یک بردار x i داده شده باشد، و اگر مشخص کردن دقیق مجموعه اندیس‌ها لازم یا راحت نباشد، ما صرفاً از یک مجموعه { x i } از بردارها صحبت خواهیم کرد. (ما این احتمال را می‌پذیریم که یک بردار یکسان متناظر با دو اندیس متمایز باشد. بنابراین، برای رعایت صداقت کامل، باید بیان شود که آنچه اهمیت دارد این نیست که کدام بردارها در { x i } ظاهر می‌شوند، بلکه نحوه ظاهر شدن آن‌ها اهمیت دارد.) اگر مجموعه اندیس مورد نظر متناهی باشد، مجموع بردارهای متناظر را با i x i (یا در صورت تمایل، با نماد صریح‌تری مانند i = 1 n x i ) نشان خواهیم داد. به منظور اجتناب از تفکیک حالت‌های مکرر و وسواس‌گونه، ایده خوبی است که مجموع‌هایی مانند i x i را در نظریه عمومی بپذیریم، حتی زمانی که هیچ اندیس i برای جمع زدن روی آن وجود نداشته باشد، یا دقیق‌تر بگوییم، حتی زمانی که مجموعه اندیس مورد نظر تهی باشد. (در آن حالت، البته، هیچ برداری برای جمع زدن وجود ندارد، یا دقیق‌تر بگوییم، مجموعه { x i } نیز تهی است.) مقدار چنین «جمع تهی» به طور طبیعی برابر با بردار 0 تعریف می‌شود.

تعریف ۱. یک مجموعه متناهی { x i } از بردارها وابسته خطی است اگر مجموعه متناظری { α i } از اسکالرها، که همگی صفر نیستند، وجود داشته باشد به طوری که i α i x i = 0  

از سوی دیگر، اگر i α i x i = 0 ایجاب کند که برای هر i ، α i = 0 باشد، مجموعه { x i } مستقل خطی است.

عبارت‌بندی این تعریف به گونه‌ای است که حالت مجموعه تهی را نیز پوشش دهد؛ نتیجه در آن حالت، هرچند ممکن است متناقض‌نما به نظر برسد، به شکلی بسیار رضایت‌بخش با بقیه نظریه هماهنگ است. نتیجه این است که مجموعه تهی از بردارها مستقل خطی است. در واقع، اگر هیچ اندیس i وجود نداشته باشد، آنگاه امکان ندارد که برخی از آن‌ها را انتخاب کنیم و به انتخاب‌شده‌ها اسکالر غیرصفری نسبت دهیم تا مجموع خاصی صفر شود. مشکل در اجتناب از انتساب صفر نیست؛ بلکه در یافتن اندیسی است که بتوان چیزی به آن نسبت داد. توجه داشته باشید که این استدلال نشان می‌دهد مجموعه تهی وابسته خطی نیست؛ برای خواننده‌ای که با استدلال از طریق «استلزام تهی» آشنا نیست، هم‌ارزی تعریف استقلال خطی با نقیض مستقیم تعریف وابستگی خطی نیاز به کمی توجیه شهودی اضافی دارد. ساده‌ترین راه برای احساس راحتی با این گزاره که « i α i x i = 0 ایجاب می‌کند که برای هر i ، α i = 0 باشد» در حالتی که هیچ اندیس i وجود ندارد، این است که آن را به این صورت بازنویسی کنیم: «اگر i α i x i = 0 ، آنگاه هیچ اندیس i وجود ندارد که برای آن α i 0 باشد.» این نسخه بدیهتاً درست است اگر اصلاً هیچ اندیس i وجود نداشته باشد.

وابستگی و استقلال خطی از ویژگی‌های مجموعه‌هایی از بردارها هستند؛ با این حال، مرسوم است که این صفت‌ها را برای خود بردارها به کار ببرند، و بنابراین ما گاهی به جای «یک مجموعه مستقل خطی از بردارها» خواهیم گفت «یک مجموعه از بردارهای مستقل خطی». همچنین راحت‌تر خواهد بود که از وابستگی و استقلال خطی یک مجموعه از بردارها صحبت کنیم که لزوماً متناهی نیست و آن را با 𝒳 نشان می‌دهیم. خواهیم گفت که 𝒳 مستقل خطی است اگر هر زیرمجموعه متناهی از 𝒳 چنین باشد؛ در غیر این صورت 𝒳 وابسته خطی است.

برای به دست آوردن درکی از معنای وابستگی خطی، بیایید مثال‌هایی از فضاهای برداری را که از قبل داریم مطالعه کنیم.

مثال ۱. اگر x و y هر دو برداری در 1 باشند، آنگاه x و y یک مجموعه وابسته خطی تشکیل می‌دهند. اگر x = y = 0 باشد، این امر بدیهی است؛ در غیر این صورت، برای مثال، رابطه y x + ( x ) y = 0 را داریم. از آنجا که واضح است هر مجموعه‌ای که شامل یک زیرمجموعه وابسته خطی باشد، خود وابسته خطی است، این نشان می‌دهد که در 1 هر مجموعه‌ای که شامل بیش از یک عضو باشد، یک مجموعه وابسته خطی است.

مثال ۲. وضعیت در فضای 𝒫 جالب‌تر است. بردارهای x ، y و z که به صورت تعریف شده‌اند، برای مثال، وابسته خطی هستند، زیرا x + y z = 0 . با این حال، مجموعه نامتناهی از بردارهای x 0 , x 1 , x 2 , که به صورت x 0 ( t ) = 1 , x 1 ( t ) = t , x 2 ( t ) = t 2 , تعریف شده‌اند، یک مجموعه مستقل خطی است، زیرا اگر هرگونه رابطه‌ای به شکل α 0 x 0 + α 1 x 1 + + α n x n = 0 , می‌داشتیم، آنگاه باید یک اتحاد چندجمله‌ای به صورت α 0 + α 1 t + + α n t n = 0 , می‌داشتیم که از آن نتیجه می‌شود α 0 = α 1 = = α n = 0.  

مثال ۳. همان‌طور که پیش‌تر اشاره کردیم، فضاهای n نمونه اولیه چیزی هستند که می‌خواهیم مطالعه کنیم؛ برای مثال، بیایید حالت n = 3 را بررسی کنیم. برای کسانی که با هندسه ابعاد بالاتر آشنایی دارند، مفهوم وابستگی خطی در این فضا (یا دقیق‌تر بگوییم، در همتای حقیقی آن یعنی 3 ) دارای معنای هندسی ملموسی است که ما فقط به آن اشاره خواهیم کرد. به زبان هندسی، دو بردار وابسته خطی هستند اگر و تنها اگر با مبدأ هم‌خط باشند، و سه بردار وابسته خطی هستند اگر و تنها اگر با مبدأ هم‌صفحه باشند. (اگر کسی به بردار نه به عنوان نقطه‌ای در فضا، بلکه به عنوان پیکانی که از مبدأ به سمت نقطه مشخصی اشاره می‌کند فکر کند، جمله قبلی باید با حذف عبارت «با مبدأ» در هر دو باری که ظاهر شده است، اصلاح شود.) ما به زودی مفهوم منیفولدهای خطی (یا زیرفضاهای برداری) را در یک فضای برداری معرفی خواهیم کرد و در همین رابطه، گاهی اوقات از زبانی استفاده خواهیم کرد که توسط چنین ملاحظات هندسی پیشنهاد می‌شود.