کاهشپذیری
یک زیرحالت بسیار مهم از مفهوم ناوردا، کاهشپذیری است. اگر و دو زیرفضا باشند به طوری که هر دو تحت ناوردا باشند و مجموع مستقیم آنها باشد، آنگاه توسط زوج کاهش (تجزیه) مییابد. تفاوت میان ناوردا بودن و کاهشپذیری این است که در حالت اول، در میان مجموعه تمام زیرفضاهای ناوردا تحت ممکن است نتوانیم هیچ دو زیرفضایی را، به جز و ، با این ویژگی که مجموع مستقیم آنها باشد، انتخاب کنیم. یا به بیان دیگر، اگر تحت ناوردا باشد، قطعاً راههای بسیاری برای یافتن یک به طوری که وجود دارد، اما ممکن است هیچ چنینی تحت ناوردا نباشد.
فرآیند توصیفشده در بالا را میتوان معکوس نیز کرد. فرض کنید و دو فضای برداری دلخواه، و و دو تبدیل خطی دلخواه (به ترتیب بر روی و ) باشند. فرض کنید مجموع مستقیم باشد؛ میتوانیم روی یک تبدیل خطی به نام مجموع مستقیم و تعریف کنیم، با نوشتن ما از بحث مفصل درباره مجموعهای مستقیم تبدیلها صرفنظر میکنیم و تنها به ذکر نتایج بسنده خواهیم کرد. اثبات آنها آسان است. اگر تبدیل را کاهش دهد، و اگر تبدیل خطی را که تنها بر روی در نظر گرفته شده است با ، و تبدیل خطی را که تنها بر روی در نظر گرفته شده است با نشان دهیم، آنگاه مجموع مستقیم و است. با انتخاب مناسب پایه (یعنی با انتخاب در و در ) میتوانیم ماتریس مجموع مستقیم و را به شکلی که در بخش قبل نمایش داده شد، با ، ، و درآوریم. اگر هر چندجملهای باشد، و اگر بنویسیم
تمرینها
تمرین ۱. مثالی از یک تبدیل خطی بر روی یک فضای برداری با بعد متناهی بیاورید به طوری که و تنها زیرفضاهای ناوردا تحت باشند.
تمرین ۲. فرض کنید عملگر مشتقگیری بر روی باشد. اگر باشد، آنگاه زیرفضای تحت ناوردا است. آیا بر روی وارونپذیر است؟ آیا متممی برای در وجود دارد به طوری که آن متمم همراه با تبدیل را کاهش دهد؟
تمرین ۳. ثابت کنید زیرفضای تولیدشده توسط دو زیرفضا، که هر کدام تحت یک تبدیل خطی ناوردا هستند، خود نیز تحت ناوردا است.