تجزیه یک نیرو به یک نیرو و یک جفت

عمل یک نیروی منفرد را همواره می‌توان با یک نیروی موازی برابر به‌اضافه یک زوج نیرو جایگزین کرد. فرض کنید که می‌خواهیم نیروی 𝐅 در شکل ۱ الف را که نقطه اثر آن B است، به یک نیروی موازی 𝐅 که از نقطه A می‌گذرد، به‌اضافه یک زوج نیرو تجزیه کنیم. دو نیروی برابر و خلاف جهت 𝐅 و 𝐅 را که در نقطه A اثر می‌کنند به دستگاه وارد می‌سازیم. از آن‌جا که این دو نیرو یک دستگاه در حال تعادل تشکیل می‌دهند، می‌توان آن‌ها را بدون تغییر اثرات حرکتی نیروی اصلی 𝐅 بر دستگاه اضافه کرد. نیروهای دایره‌ای شکل در شکل ۱ ب اکنون می‌توانند به‌عنوان یک زوج نیرو 𝐂 = 𝐚 × 𝐅 در نظر گرفته شوند، و نیروی منفرد اصلی به یک نیروی موازی برابر و یک زوج نیرو تجزیه شده است.

شکل ۱