اصل جابجایی‌های مجازی برای یک ذره آزاد

ذرّه‌ای را در نظر بگیرید که آزاد است در هر جهتی حرکت کند و تحت اثر یک سیستم کلی از نیروها که برآیند آنها صفر است، در حال تعادل قرار دارد. در شکل ۱، یکی از نیروهای سیستم، 𝐅 ، به همراه سه مؤلفه مستطیلی آن نشان داده شده است.

اکنون تصور می‌کنیم که به ذرّه یک جابجایی بینهایت کوچک دلخواه δ 𝐬 داده می‌شود. این جابجایی از این نظر دلخواه است که می‌تواند در هر جهتی باشد.

شکل ۱

در مرحله بعد کار δ W را محاسبه می‌کنیم که توسط نیروی 𝐅 در طی جابجایی δ s انجام می‌شود. این کار δ W حاصل‌ضرب اسکالر 𝐅 و δ 𝐬 است. δ W = 𝐅 δ 𝐬 .

برای تمام نیروهای موجود در سیستم: δ W = F δ 𝒔 .

اگر این عبارت را بر حسب مؤلفه‌ها در یک دستگاه مختصات مستطیلی بنویسیم، داریم: که در آن R x , R y و R z مؤلفه‌های مستطیلی برآیند سیستم هستند.

اگر حالتی را در نظر بگیریم که نیروهای وارد بر ذرّه تشکیل یک سیستم در حال تعادل دهند، داریم: R x = 0 ; R y = 0 ; R z = 0 . بنابراین δ W = 0 برای هر مقداری از δ x , δ y , δ z .

در ادامه شرایطی را بررسی می‌کنیم که تحت آن‌ها عکس گزاره صادق باشد، یعنی شرایطی که تحت آن‌ها گزاره δ W = 0 برای تعادل سیستم هم لازم و هم کافی است. مشاهده خواهد شد که تنها حالتی که در آن δ W = 0 برای تضمین تعادل کافی نباشد، حالتی است که یکی از مؤلفه‌های جابجایی صفر باشد. به عنوان مثال، اگر δ x 0 ; δ y 0 ; δ z = 0 آنگاه δ W می‌تواند در حضور مؤلفه نیروی F z صفر باشد. با این حال، اگر در تعریف جابجایی δ s ایجاب کنیم که δ x , δ y و δ z همگی غیر صفر باشند، که با کلمه «دلخواه» به آن اشاره می‌کنیم، آنگاه عبارت δ W = 0 برای تعادل یک ذرّه هم لازم و هم کافی می‌شود.

بنابراین جابجایی مجازی یک ذرّه آزاد را به صورت هر جابجایی دلخواه و بینهایت کوچکی تعریف می‌کنیم که δ x , δ y و δ z برای آن غیر صفر باشند. ما از نماد δ 𝐬 به جای d 𝐬 استفاده می‌کنیم تا نشان دهیم که جابجایی دلخواه است و می‌تواند در هر جهتی انتخاب شود.

اصل جابجایی‌های مجازی1 بنابراین بیان می‌کند که شرط تعادل یک ذرّه آزاد این است که کار انجام‌شده روی هر جابجایی مجازی ذرّه باید برابر با صفر باشد. δ W = ( F x δ x + F y δ y + F z δ z ) = 0 کمیت δ W کار مجازی سیستم نامیده می‌شود، و اصل فوق اغلب «اصل کار مجازی» نامیده می‌شود.


  1. این اصل جابجایی‌های مجازی در برخی کتاب‌ها اصل «سرعت‌های مجازی» نامیده می‌شود. کاربرد این روش البته یکسان خواهد بود، چه تصور کنیم به نقاط مختلف سیستم سرعت‌های معینی می‌دهیم و چه جابجایی‌های معینی، زیرا نسبت‌های بین سرعت‌های نقاط مختلف همان نسبت‌های بین جابجایی‌های این نقاط خواهد بود.↩︎