فضاهای برداری

اکنون به مفهوم اساسی این کتاب می‌رسیم. برای تعریفی که در ادامه می‌آید، فرض می‌کنیم که یک میدان خاص 𝔽 داده شده است؛ اسکالرهایی که قرار است استفاده شوند باید عناصری از 𝔽 باشند.

تعریف ۱. یک فضای برداری مجموعه‌ای 𝒱 از عناصری به نام بردارها است که در اصول موضوعه زیر صدق می‌کنند.

(الف) برای هر جفت، x و y ، از بردارهای موجود در 𝒱 یک بردار x + y متناظر می‌شود که مجموع x و y نامیده می‌شود، به گونه‌ای که

  1. جمع تعویض‌پذیر است، x + y = y + x ،
  2. جمع شرکت‌پذیر است، x + ( y + z ) = ( x + y ) + z ،
  3. در 𝒱 یک بردار منحصربه‌فرد 0 (که مبدأ نامیده می‌شود) وجود دارد به طوری که برای هر بردار x ، رابطه x + 0 = x برقرار است، و
  4. برای هر بردار x در 𝒱 یک بردار منحصربه‌فرد x متناظر می‌شود به طوری که x + ( x ) = 0 است.

(ب) برای هر جفت، α و x ، که در آن α یک اسکالر و x یک بردار در 𝒱 است، یک بردار α x در 𝒱 متناظر می‌شود که حاصل‌ضرب α و x نامیده می‌شود، به گونه‌ای که

  1. ضرب در اسکالرها شرکت‌پذیر است، α ( β x ) = ( α β ) x ، و
  2. برای هر بردار x ، رابطه 1 x = x برقرار است.

(ج) 

  1. ضرب در اسکالرها نسبت به جمع برداری توزیع‌پذیر است، α ( x + y ) = α x + α y ، و
  2. ضرب در بردارها نسبت به جمع اسکالرها توزیع‌پذیر است، ( α + β ) x = α x + β x .

ادعا نمی‌شود که این اصول موضوعه از نظر منطقی مستقل هستند؛ آن‌ها صرفاً توصیفی مناسب از موضوعاتی هستند که می‌خواهیم مطالعه کنیم. رابطه بین یک فضای برداری 𝒱 و میدان زمینه‌ای 𝔽 معمولاً با این بیان توصیف می‌شود که 𝒱 یک فضای برداری روی 𝔽 است. اگر 𝔽 میدان اعداد حقیقی باشد، 𝒱 یک فضای برداری حقیقی نامیده می‌شود؛ به همین ترتیب اگر 𝔽 برابر با یا 𝔽 برابر با باشد، از فضاهای برداری گویا یا فضاهای برداری مختلط صحبت می‌کنیم.