ضرب برداری یا ضرب خارجی

در شکل ۱ دو بردار 𝐚 و 𝐛 نشان داده شده‌اند که زاویه‌ای به اندازه‌ی θ < 180 در صفحه‌ی دو بردار می‌سازند. حاصل‌ضرب برداری 𝐚 × 𝐛 به‌صورت برداری در امتداد خط O B عمود بر صفحه‌ی بردارهای 𝐚 و 𝐛 تعریف می‌شود، با جهتی به‌گونه‌ای که اگر کسی در جهت O B نگاه کند، یک چرخش ساعت‌گرد جهت 𝐚 را به جهت 𝐛 تبدیل خواهد کرد. قاعده‌ی جهت را می‌توان همچنین با گفتن این‌که جهت، جهت پیشروی یک پیچ راست‌گرد است که از 𝐚 به 𝐛 چرخانده می‌شود، بیان کرد. اندازه‌ی حاصل‌ضرب برداری به‌صورت ( a ) ( b ) sin θ تعریف می‌شود. بنابراین اندازه برابر است با دو برابر مساحت مثلث هاشور خورده در شکل ۱. به‌خاطر شکلی که در آن نوشته می‌شود، حاصل‌ضرب برداری 𝐚 × 𝐛 غالباً ضرب خارجی نامیده می‌شود.

شکل ۱

از تعریف فوق مشخص می‌شود که حاصل‌ضرب برداری به ترتیب قرار گرفتن بردارها بستگی دارد. حاصل‌ضرب برداری 𝐛 × 𝐚 همان اندازه‌ی 𝐚 × 𝐛 را خواهد داشت، اما جهت مخالف، به‌طوری‌که 𝐛 × 𝐚 = 𝐚 × 𝐛 یعنی حاصل‌ضرب‌های برداری جابه‌جایی‌پذیر نیستند.

با نوشتن حاصل‌ضرب برداری به‌صورت مؤلفه‌ها، داریم:

از تعریف حاصل‌ضرب برداری، روابط زیر میان بردارهای یکه‌ی 𝐢 , 𝐣 , 𝐤 را داریم: 𝐢 × 𝐢 = 𝐣 × 𝐣 = 𝐤 × 𝐤 = 0 𝐢 × 𝐣 = 𝐣 × 𝐢 = 𝐤 𝐢 × 𝐤 = 𝐤 × 𝐢 = 𝐣 𝐣 × 𝐤 = 𝐤 × 𝐣 = 𝐢 بنابراین: 𝐚 × 𝐛 = ( a y b z a z b y ) 𝐢 + ( a z b x a x b z ) 𝐣 + ( a x b y a y b x ) 𝐤